Urodzona w Warszawie 19.01.1925 r., z d. Michalak, córka Stanisława i Michaliny z domu Dąbrowskiej. W 1944 r. zdała maturę na tajnych kompletach Państwowego Gimnazjum i Liceum im. Narcyzy Żmichowskiej w Warszawie i została przyjęta na Wydział Lekarski tajnego Uniwersytetu Ziem Zachodnich, który w czasie wojny działał w Warszawie. Od 1943 r. uczęszczała na szkolenia sanitarne w Szpitalu Dzieciątka Jezus w Warszawie, zorganizowane przez służbę sanitarną AK (poświadczenie prof. dr. med. Jana Szymańskiego). Brała udział w powstaniu w zgrupowaniu „Chrobry II” jako sanitariuszka przydzielona do punktu sanitarnego zorganizowanego przy ulicy Sosnowej 8 (boczna od ul. Złotej).

W 1945 r. dzięki pomocy materialnej udzielonej przez rodzinę uratowaną z powstania rozpoczęła studia lekarskie na Uniwersytecie w Łodzi. Po powrocie z Niemiec rodziców wywiezionych po upadku powstania oraz po powrocie brata z obozu w Mauthausen w 1947 r. wróciła do Warszawy i kontynuowała studia na AM.

W 1950 r. otrzymała absolutorium i podjęła pracę na stanowisku młodszego asystenta w Instytucie Radowym im. M. Skłodowskiej-Curie w Warszawie. 30.11.1951 r. otrzymała dyplom lekarza. Za namową prof. dr. med. A. Dobrzańskiego, który był konsultantem w Instytucie Radowym, przeniosła się do Kliniki Otolaryngologii AM w Warszawie. W 1962 r. otrzymała etat nauczyciela akademickiego. Głównymi kierunkami jej zainteresowań i badań naukowych były chirurgia plastyczna i rekonstrukcyjna głowy i szyi. W 1974 r. habilitowała się na Wydziale Lekarskim AM w Warszawie na podstawie pracy pt. „Allogenne, konserwowane przeszczepy chrząstki żebra w operacjach plastycznych twarzy i w rekonstrukcjąch małżowiny usznej”. Była członkiem Komisji Transplantologii PAN.

Przez wiele lat była konsultantem Ośrodka Naukowo-Badawczego Kliniki Otolaryngologicznej w Ciechocinku, a także przewodniczącą Kierowniczego Zespołu Naukowego Uzdrowiska Ciechocinek. Członek Polskiego Towarzystwa Otorynolaryngologów oraz Polskiego Towarzystwa Chirurgii Plastycznej i Rehabilitacyjnej. W latach 1984-1988 była przewodniczącą Zarządu Warszawskiego Oddziału PTORLCHGiS. Uchwała Rady Państwa została odznaczona Złotym Krzyżem Zasługi. Ponadto otrzymała Odznakę „Za Wzorową Pracę w Służbie Zdrowia”, Złota Odznakę „Zasłużony dla Uzdrowisk Polskich” oraz medal “Godnemu Chwała – Dignum Laude”. Przez całe życie zawodowe związana z Kliniką Otolaryngologii AM w Warszawie, w 1987 r. przeszła na emeryturę. Zmarła 9 lipca 2007 roku. Pochowana w grobie rodzinnym na Starych Powązkach.